 |
Foto: Pixabay |
Wij hadden al eerder besloten om voor het zoeten van etenswaren te kiezen voor honing. Want dat zou een gezonde keuze zijn, ook al bestaat honing voornamelijk uit (fructose)suikers, er zitten wel degelijk ook gezonde stoffen in, die mede van invloed zijn op de smaak. Natuurlijk kun je dan naar een imker gaan en daar een potje kopen, wat we wel eens doen. Simpeler zou het zijn om het gewoon te kopen bij de supermarkt, tijdens onze wekelijkse boodschappen. Maar zo simpel is dat niet.
Het probleem met honing is, dat er in Europa niet voldoende geproduceerd wordt om aan de vraag te voldoen. En dan is er nog de prijs voor een potje (echte) honing. Bovendien is in Europa honing een beschermd product, dat je niet met water mag aanlengen. Het moet echt puur zijn.
Nu weten de supermarktketens heel goed dat je het consumentenvolk via slimme marketing van alles wijs kunt maken. Ik heb 20 jaar marketing les gegeven en leerde mijn studenten toen al (jaren 80 en 90) hoe je dat aanpakt. Leuk etiketje en een aardig prijsje, succes verzekerd. Zo gaat dat ook met honing. Ongeveer de helft van de honing die door Europese supermarkten wordt aangeboden bevat totaal geen honing en in China is een bedrijf gespecialiseerd in het chemisch maskeren van nephoning, zodat dat in de laboratoria niet kan worden aangetoond dat het om nep gaat. Daar verdienen ze dus goed aan. Het gevolg is dat supermarktklanten die kiezen voor een lage prijs en een aantrekkelijk etiket in werkelijkheid troep kopen. Deze troep bestaat dus enkel uit suikersiroop van rijst, suikerbieten of tarwe. Maar dan wel met toevoegingen die het in keuringslabs op honing laten lijken. En die tests zijn voorgeschreven, dus daar mogen de laboranten niet van afwijken.
Hoe kom je daar dan wel achter? Eigenlijk middels een simpele test. Neem een eetlepel uit het potje en houd die even boven een gasvlam. Als het vloeibaarder wordt, dan is het echte honing. Maar als het gaat bruisen, dan heb je een nep product gekocht: gewoon chemisch gemanipuleerde glucosesuiker.
Wat kunnen we hieraan doen, behalve beter opletten..? Dat is best lastig, want zoals gezegd, de vraag naar honing is groter dan het aanbod. Natuurlijk kun je beter opletten en goed lezen wat er op het etiket staat, maar omdat Europese laboratoria nep niet kunnen aantonen, kunnen de leveranciers erop zetten wat ze willen. De veiligste weg op korte termijn is, je honing kopen bij een imker (die je kent en vertrouwt). De moeilijkste weg (voor de lange termijn) is zorgen voor een grotere biodiversiteit in de natuur en op landbouwgronden, zodat er meer (honing)bijen kunnen overleven. Imkers kunnen dan meer bijenvolken houden en dan wordt het aanbod vanzelf groter.
En je kunt natuurlijk ook kiezen voor een alternatief, bijvoorbeeld Esdoornsiroop (Ahornsiroop of Maple syrup). Voorzichtig! Ook hier wordt de boel soms belazerd en goede siroop is best duur.