Afantasie. Kun je leren in beelden te denken?

 Met veel interesse heb ik een artikel gelezen over afantasie. Dat is een psychisch fenomeen waarbij je niet in staat bent om beelden op te roepen. Als ik zeg: "Denk eens aan een wit paard." en je ziet in gedachten een wit paard, dan behoor je tot de meerderheid die kan visualiseren.  Zie je dat witte paard niet, dan heb je zeer waarschijnlijk afantasie. In het artikel beschreven onderzoekers hoe ze hebben ontdekt, hoe je dit met een test objectief kunt vaststellen. 

Zij testten eerst de pupillen van de kandidaten. Bij fel licht werden ze kleiner, bij duisternis werden ze groter. Dat hoort zo, want dan past je oog de belichting optimaal aan. Daarna werd de kandidaten gevraagd zich een lichte of donkere kamer voor te stellen. Bij een minderheid gebeurde er niets. Die hadden dus afantasie.  Bij de overige kandidaten pasten de pupillen zich aan, alsof het echt lichter of donkerder werd. Bij mij werkt dat niet.

Toen bedacht ik, kan ik leren visualiseren? En jawel, op meerdere sites werd een reeks van tips gegeven om het jezelf aan te leren, of leren onder begeleiding van een coach. Wat mij opviel was, dat al die goed bedoelde tips blijkbaar werden geschreven door mensen die zelf goed konden visualiseren. 

Een voorbeeld: ga naar je keuken en prent je alles in wat daar staat. Ga vervolgens naar een rustige ruimte, bijvoorbeeld je slaapkamer, en beeld je in wat je gezien hebt. En herhaal dat tot je dat ook lukt.

Mij lukt dat niet, ook niet na tig herhalingen. Ik sluit de ogen en ga al die voorwerpen benoemen. Ik kan ze in detail beschrijven. BENOEMEN! BESCHRIJVEN! Dat heb je nu eenmaal met afantasten.

De onderzoekers ontdekten ook dat afantasten beter waren in het natekenen van herinneringen. Niet-afantasten smokkelden soms onbewust voorwerpen in hun tekening, die mogelijk uit andere herinneringen kwamen. Creatief, maar niet waarheidsgetrouw. Maar hier is wel wat op af te dingen, want als ik een herinnering nateken en vind het leuker om er iets aan toe te voegen of weg te laten, dan doe ik dat gewoon. OK, ik doe het dan welbewust.
Laat mij dan maar lekker een afantast blijven!

Lees e-boeken over carrière kansen: https://www.bravenewbooks.nl/wvl-business-skills

Wie is hier de baas?

 Interessante vraag als je het betrekt op een land, ons land. Wie heeft hier autoriteit? Dat is een andere vraag, maar schuurt er wel tegenaan. In mijn jeugd had je respect voor de politie. Natuurlijk haalden we kattenkwaad uit en dat was spannend. Maar van vandalisme was geen sprake. OK, het ging toen ook over "je mag niet over het gras lopen". Deden we toch, als de parkwachter het niet zag. 

Met vuurwerk spelen deden wij ook. Je had toen relatief onschuldig vuurwerk en voor de mooie vuurpijlen was ons zakgeld niet toereikend. Met rotjes ijsschotsen opblazen (het vroor toen nog rond Kerst en Nieuwjaar). En conservenblikken omhoog schieten. 

Toch gingen we weleens over de schreef. En als je gezien was door de politieagent, dan was je nog niet jarig. Ik herinner me nog dat mij broertje tegen de lamp liep (tegen de koplamp van een motoragent 😄). Hij moest mee naar het politiebureau, voor de motor uitlopen van Blerick naar het bureau in Venlo. Een flink eind voor de korte beentjes van een tienjarige. Wat hij uitgespookt had? Ik weet het echt niet meer. Maar hermandad was onverbiddelijk. 
Die agent trad op en dwong respect af. Op het bureau mocht mijn broer de tegeltjes tellen in de grote gang. Slim even lengte maal breedte vermenigvuldigen hielp hem niet de straftijd te verkorten. Hij mocht de uitkomst zelf controleren door ieder tegeltje apart te tellen: 1,2,3,4,5,.... Pas daarna mocht mijn vader hem weer ophalen.

En nu? Regels van de overheid worden getoetst aan het eigen oordeel. "Ik vind dat je gerust vuurwerk kunt afsteken." Dat verbod van de overheid is ongewenst en het stelt ook niets voor. Er wordt niet gehandhaafd.
Grote criminele netwerken opzetten? Geen probleem in Nederland. Het kost geen moeite om handlangers te vinden en justitie heeft geen middelen (en geen moed) om zulke aso- en mafianetwerken aan te pakken. Nu vormen ze een parallelle economie!

In de wijken hoort een wijkagent. Maar wijkagenten zitten gedwongen op kantoor en doen administratief werk. Gemeentelijke handhaving gaat voor het laaghangend fruit. Liever opa bekeuren voor iets kleins dan vandalen en kleine criminelen aanspreken op hun gedrag. Ze vermijden de confrontatie met de grote mond van aso's, die vaak ook nog eens losse handjes blijken te hebben. 'De-escaleren' helpt in zulke situaties niet. Fors doorpakken wel. Maar ja.....

In de tijd dat geluk nog heel gewoon was, was er ook nog respect voor de overheid en de handhavers. 

Met veel geld en slimme technologie is klimaatverandering geen probleem

 Hij zat tegenover mij in de trein. Geen mondmasker op, want dat is nutteloos en corona kan hem niet treffen. Ik zat te lezen in een tijdschrift van de EU over technologie en wetenschap en omdat ik de gewoonte heb het blad dubbel te vouwen kon hij op de andere bladzijde meelezen. Ik was bezig met een artikel over nieuwe ontwikkelingen die helpen CO2 uitstoot terug te dringen. Toen ik het blad omsloeg om de volgende bladzijde te lezen sprak hij me aan.

"Dat hele gedoe over klimaatverandering hangt mij te keel uit", begon hij. "Je moet jonge mensen niet bang maken, dat ze geen toekomst hebben. Met genoeg geld en slimme technologie zullen ze geen last van die klimaatverandering hebben. Jullie klimaatwappies moeten maar eens leren het positieve ervan in te zien."

Eerst had ik geen zin om te reageren. Maar toen vroeg hij me uitdagend, "Heb jij dan last van die klimaatverandering?"

Ik laat mijn tijdschrift op mijn schoot zakken en keek hem aan. "Weet je wat het probleem is? Wij leven hier in een gematigd klimaat zodat de scherpe kantjes ervan afgaan. Tot nu toe hebben we weinig last van de klimaatverandering gehad. Jawel, het klimaat is ook bij ons veranderd maar los van een paar extra dagen met hittestress en bijvoorbeeld de overstromingen in Limburg hebben wij er weinig van gemerkt."

Hij voelde zich bevestigd in zijn opvattingen en keek me triomfantelijk aan. "Een geestverwant!"

Toen draaide ik het tijdschrift om naar een andere pagina en citeerde enkele cijfers, die aantonen dat de klimaatverandering echt wel een serieus probleem is. Het gaat niet alleen om CO2, maar in toenemende mate ook over methaan. En de gevolgen zijn best verontrustend. Smeltende permafrost in het noorden van Canada en Siberië. Zeespiegelstijging die niet alleen de Nederlandse kusten bedreigt, maar elders het leven en de economie van miljoenen kustbewoners bedreigt. Teloorgang van enorm veel landbouwgrond door verdroging en erosie. Hittestress die elke zomer duizenden mensenlevens eist. Verzilting van de Hollandse polders.

Hij wuifde mijn argumenten weg met de stelling dat er slimme oplossingen zijn om CO2 uit de lucht te halen. Kwestie van geld en slim innoveren.

"Je vergeet dat driekwart van de wereldbevolking daar niet van kan profiteren. En klimaatverandering is een wereldwijd probleem, dat moet je wereldwijd aanpakken".

Daar was hij het dus niet mee eens. Ieder voor zich, God voor ons allen.

Ik ging verder: "De goedkoopste manier van CO2 opslag is fotosynthese door planten en vooral bomen. Onderschat ook de algen, vooral kiezelalgen in de oceanen niet. En ontbossing en vervuiling van de oceanen gaan maar door. Bomen planten is allang niet meer voldoende om het probleem op te lossen. Jongen bomen presteren onvoldoende, pas als ze zo'n 60 tot 100 jaar zijn begint het effect te hebben. Dus is het beter de oude bossen te behouden. Bovendien is er op de aarde onvoldoende plek om alle benodigde bomen te planten. Er is ook ruimte nodig voor voedselproductie, niet alleen voor de mensen, maar ook voor al onze (huis)dieren. Het vee voor zuivel- en vleesproductie consumeert bijna drie keer zoveel plantaardig voedsel als de mensen. En is ook nog eens verantwoordelijk voor ruim 50% van de CO2 en methaan uitstoot. Het verkeer, de industrie, de huishoudens en de natuur zelf zijn verantwoordelijk voor de rest. Jij hebt dus gelijk als je stelt dat we het met slimme technologie moeten oplossen. Met extra bomen redden we het al niet meer."

Veel belovend zijn de technologieën waarbij afgevangen CO2 kan worden gebruikt om duurzame kunststoffen en brandstoffen te maken. Daarvoor is ook waterstof nodig en om dat duurzaam te maken heb je heel veel energie nodig, groene energie. Zolang dit alleen maar voor de rijkste landen beschikbaar is red je de aarde niet.
De aarde heeft zich altijd al relatief gemakkelijk van plagen ontdaan. De mensen op aarde zijn ondertussen wel een plaag aan het worden. Wat dat betekent? Tja, misschien klopt het dan ook, dat de komende generaties 'geen toekomst' hebben.

De trein stopt en mijn overbuurman stapt zonder een woord te zeggen uit. Heb ik nu zijn dromen om zeep geholpen? Ik heb niet de illusie dat hij nu van gedachten veranderd is. 

Vul je e-reader met carrière inspiratie: https://www.bravenewbooks.nl/wvl-business-skills

Vaste stof

Voor wie mij kent zal het geen geheim zijn, dat ik een groot fan van elektrische auto's ben. Maar voorlopig zal ik er geen kopen, want ook al heeft de accutechniek de laatste jaren grote sprongen voorwaarts gemaakt, de huidige techniek is nog verre van efficiënt. En is ook nog eens brandgevaarlijk. Nee, dan wacht ik liever op de accu met vaste stof, de zogenaamde solid state accu's. Die hebben een hoge energiedichtheid, laden en ontladen sneller, zijn lichter en niet onbelangrijk, ze ontbranden niet zo snel.

Nu is de industrie al bijna 20 jaar bezig met de ontwikkeling van de solid state accu. Er zijn nog steeds een paar problemen waarvoor nog geen oplossing is gevonden. Ik zal daar niet in detail op ingaan. Maar waarom duurt het zo lang? Als het na al die jaren nog steeds niet is opgelost, zou je denken dat er dan waarschijnlijk geen goede oplossingen bestaan. Of toch?

Deels heeft dit te maken met gebrek aan innovatiekracht in met name de Europese landen. Innoveren en vernieuwen is een leerproces. En bij leren hoort ook falen. Van fouten leer je. Maar zo werkt dat niet als het veel, heel veel geld kost. Dan mag je geen fouten maken. Gevolg, de veilige weg is lang en kostbaar. Vaak kostbaarder dan een keer flink op je bek gaan. En als jij degene bent die de fout heeft gemaakt is je loopbaan naar de knoppen. Terwijl je toch met je blunder waarschijnlijk hebt geholpen een afkorting te forceren en zo geld te besparen. Maar nee, de ideale werknemer maakt geen fouten.

Hetzelfde geldt voor startende ondernemers. Het wordt ze niet gemakkelijk gemaakt, want ook zij kunnen fouten maken. En financiers financieren geen losers. Dus door geldgebrek komt menig goed plan niet van de grond, of in elk geval met grote vertraging.

En dat is jammer, want ik zit met spanning te wachten op een doorbraak bij de solid state accu. Anno 2023 lijken er doorbraken gerealiseerd te zijn en komen binnen 1 of 2 jaar de eerste auto's met een solid state accu op de markt. Maar ja, tegen die tijd is er geen subsidie op de auto's en moet je de volle mep aan wegenbelasting betalen. En elektrische auto's zijn zwaar, dus duur. 

Europa nu net zo innovatief als de VS

Toch lijkt het qua innovatie in Europa de goede kant op te gaan. Recent onderzoek laat zien dat er in beide kampen in 2021 voor zo'n 100 miljard Dollar in start ups geïnvesteerd is. En onderschat de Chinezen niet. Dat is een begin, want het draait natuurlijk om het resultaat. Dat zullen we de komende jaren meemaken. 

Verzameling Ultra Korte Verhalen

 Voortaan vind je op deze plaats een verzameling van korte verhalen of commentaren naar aanleiding van actuele gebeurtenissen (UKV's).

Soms ga ik rechtstreeks op het onderwerp in, soms doe ik dat in de vorm van een kort verhaal. Het zal nooit de bedoeling zijn iemand te kwetsen of ter verantwoording te roepen. Wie ben ik???
Maar ik probeer langs deze weg mijn mening te geven, bij voorkeur met een knipoog.

Veel leesplezier.